Dlaczego Łódź ?

O metropolitarnym charakterze Łodzi świadczą nie tylko jej funkcje przemysłowe, ale również placówki naukowe i kulturalne. Międzynarodowym uznaniem cieszy się m.in. Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna, Akademia Sztuk Pięknych, Akademia Muzyczna, Muzeum Sztuki, Muzeum Kinematografii oraz Centralne Muzeum Włókiennictwa.
Muzeum Sztuki - jedna z pierwszych na świecie stałych galerii poświęconych sztuce nowoczesnej. Kolekcję tej sztuki zapoczątkowali przed II wojną światową artyści z grupy "a.r." z Władysławem Strzemińskim, Katarzyną Kobro i Henrykiem Stażewskim.
Muzeum zgromadziło już ponad 12 tysięcy eksponatów. Posiada w swoich zbiorach obrazy i rzeźby gotyckie z Polski, Niemiec i prace artystów zachodnioeuropejskich doby renesansu i baroku. Bogatą kolekcję stanowią polskie portrety szlacheckie z XVIII i XIX wieku.  Wyjątkową pozycję w kraju ma również Centralne Muzeum Włókiennictwa, które mieści się w tzw. "Białej fabryce" Ludwika Geyera, jednym z najpopularniejszych w Łodzi historycznych gmachów przemysłowych. W unikalnej kolekcji znajduje się maszyna parowa, którą po raz pierwszy uruchomiono w Łodzi w 1839 roku. Obejrzeć można także zabytkowe maszyny włókiennicze od najstarszych krosien używanych w początkach Łodzi fabrycznej oraz wytwarzane na nich tkaniny. W bieżącym roku w Muzeum Włókiennictwa będzie można obejrzeć

wystawę żakardów i kilimów, tkanin współczesnych oraz zaprezentowane zostaną "Lalki polskie, lalki świata".
Muzeum Kinematografii zgromadziło materiały dotyczące dorobku i historii polskiego filmu. Jest to jedyne takie muzeum w kraju. Jego siedzibą jest zbudowana w 1885 roku rezydencja znanego łódzkiego fabrykanta Karola Scheiblera. Pośród 50 tysięcy eksponatów znajdują się m.in. fotoplastykon, mutoskop i wiele aparatów fotograficznych i kamer

filmowych z ubiegłego stulecia.
W murach pałacu fabrykanta Izaaka Poznańskiego mieści się Muzeum Historii Miasta Łodzi. Zespół architektoniczny dawnej fabryki i pałac jest jednym z najciekawszych skansenów budownictwa przemysłowego. Warto dodać, że pałac Poznańskiego jest 5 razy większy od łódzkiego ratusza. Muzeum prezentuje m.in. pamiątki po wybitnych łodzianach, takich jak Artur Rubinstein czy Jerzy Kosiński. .

 Muzuem Tradycji Niepodległościowych prezentuje działalność ruchu rewolucyjnego 1820-1945. W zbiorach materiały sądowe, listy więźniów, m.in. Juliana Marchlewskiego. Do najcenniejszych zabytków należy sztandar uczestników powstania styczniowego, z 1864 roku.
Charakterystyczna dla Łodzi jest ulica Piotrkowska, nazwana tak w 1823 roku. Wzniesione tu kamienice noszą cechy secesji, eklektyzmu, neobaroku i włoskiego neorenesansu. Eklektyczne fasady przeładowane ornamentami zachowało do dziś wiele budynków. Spotkać też możemy architekturę pseudorenesansową z elementami baroku w odrestaurowanym domu Związku Nauczycielstwa Polskiego. Do dziś zachowały się piękne elementy wnętrza - balustrada i sztukaterie.
Jeden z najpiękniejszych w Polsce przykładów architektury secesyjnej znajduje się przy ulicy Wólczańskiej 31/33. Budynek wzniesiony w 1903 roku wygląda inaczej od ulicy, inaczej od ogrodu. Bogatą dekoracją są m.in. stiukowe kwiaty, pnie drzew ze splątanymi korzeniami i czającym się wśród nich lisem.Warto też dodać, że w Łodzi znajduje się największa nekropolia żydowska w Europie. Na 42 hektarach znajduje się około 180 tysięcy grobów, pośród nich monumentalne grobowce najzamożniejszych niegdyś rodzin żydowskich w Europie, m.in. Prusów, Landów, Rappaportów, Silbersteinów i Poznańskich.
Łódź ze swoimi dość dobrze zachowanymi zabytkami z okresu wznoszenia "Ziemi Obiecanej" należy dziś do największych w Polsce centrów architektury przemysłowej.
Turyści często mówią, że poza unikalnymi zespołami architektury przemysłowej i wyjątkowymi zbiorami muzealnymi przyciąga ich do Łodzi autentyzm miasta. Niepowtarzalną atmosferę ma też secesyjna ulica Piotrkowska z tętniącymi życiem pubami, ogródkami gastronomicznymi (latem) oraz licznymi imprezami ulicznymi.
W czerwcu ubiegłego roku Rada Miejska i Zarząd Miasta przyjęły długofalową strategię rozwoju Łodzi. Nawiązuje ona do dziedzictwa "Ziemi Obiecanej", zachowania pamiątek tamtych lat, z drugiej zaś strony została nakierowana na sukces w dziedzinach współcześnie uznanych za najlepsze dla dalszego rozwoju Łodzi